دبیرستان انوشیروان دادگر|مشاوره تحصیلی شهداد

دبیرستان انوشیروان دادگر (تأسیس ۱۳۱۵ خورشیدی) یکی از دبیرستان‌های قدیمی و زرتشتی شهر تهران در خیابان انقلاب، بین خیابان‌های حافظ و ولی‌عصر، کوچه سعید واقع شده و در ضلع شرقی این مدرسه دبیرستان ماندگار البرز جای گرفته‌است.

وقتی ساخت دبیرستان فیروز بهرام به پایان رسید، ایجاد دبیرستانی مخصوص برای دختران ضروری به نظر آمد. این بنا توسط بانوی خیرخواهی به نام خانم راتن بایی بانجی (جی تاتا) از سلسله موبدان و ساکن نوساری هندوستان (خواهر جمشیدجی تاتا) با سرمایه اولیه یکصد هزار روپیه ساخته شد.

نام کنونی این دبیرستان انوشیروان جی تاتا است. هم‌اکنون در این دبیرستان، دانش آموزان از دین‌های گوناگون آموزش می‌بینند.

پیشینه

حدود ۸۰ سال پیش، ضرورت وجود دبیرستانی ویژه‌ی دختران در تهران مطرح شد. در تابلوی ورودی این دبیرستان نیز آمده است: «ضرورت ایجاد دبیرستان ویژه‌ی دختران در تهران با شادروان “اردشیر جی شاپورجی” مطرح شد. انجمن زرتشتیانتهران در نشست ۲۳خرداد ۱۳۰۹ خورشیدی آگاهی پیدا می‌کند که روانشاد “اردشیر شاپورجی” یک نامه خصوصی شخصا ازبمبئی دریافت کرده، مبنی بر این‌که خانم “راتن بانجی بایی (تاتا)” پیشنهاد داده است که مبلغ ۱۰۰۰ هزار روپیه هندوستان بابت احداث‌، تهیه‌ی تجهیزات دبیرستان دخترانه اهدا کند به شرط این‌که زمین آن را دولت ایران یا انجمن زرتشتیان تهران واگذار کند. در هشتمین نشست دوره‌ی چهارم انجمن زرتشتیان تهران در۲۴ شهریور ۱۳۱۲ خورشیدی به آگاهی می‌رسد که ۱۰هزار مترمربع از زمین‌های خیابان شاهپور بیرون دروازه یوسف‌آباد (جای کنونی دبیرستان) توسط ارباب گشتاسب فیروزگر و میرزا اردشیر خریده شد. جشن نهادن سنگ بنا در روز دوم شهریور ۱۳۱۳خورشیدی با حضور رییس وزرا و عده‌ای از رجال‌، محترمین، اعضای کمیته و اعضای انجمن زرتشتیان تهران برپا شد و نوشته‌ی سنگ بنا به‌دست محمدعلی فروغی – رییس الوزرا – در زیر پی ساختمان دبیرستان دخترانه انوشیروان دادگر قرار داده شد. دبیرستان “نوشیروان جی‌تاتا” در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.»

در سردر ورودی مدرسه انوشیروان سنگ‌نوشته‌ای وجود دارد که تاریخ ساخت آن رامشخص کرده است .

دبیرستان انوشیروان دادگر در شهریور ۱۳۱۵ گشایش یافت واکنون نیز یکی از چند موسسه مهم تربیتی است که زیر نظر انجمن زرتشتیان و وزارت آموزش و پرورش اداره می‌شود و نام نیکوی بنیان‌گذار آن با ایجاد این کاخ عظیم فرهنگی برای همیشه به دفتر خدمت‌گزاران این آب و خاک در آمده، ریاست این دبیرستان از سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۷ با شادروان، میس لوئیز، بوده است که بر اثر همت و روشن‌بینی این خانم، دبیرستان انوشیروان دادگر به صورت یه مدرسه نمونه درآمد .پس از میس لوئیز مدت یک‌ سال و نیم خانم توران طهماسبی، عهده دار سرپرستی و کفالت دبیرستان بود تا آنکه در سال ۱۳۲۸، مادام گورکیان به ریاست دبیرستان برگزیده شد در سال ۱۳۳۲ خانم اختر معدلی به این سمت منصوب گردید و سپس در سال ۱۳۲۸ خانم بایندر سمت ریاست دبیرستان انتخاب شد و آنگاه در سال ۱۳۴۷ با صلاح دید و موافقت وزارت آموزش و پرورش و انجمن زرتشتیان، خانم باهره فرهنگ به ریاست دبیرستان برگزیده شدند.

معماری

معمار این بنا از لحاظ معماری و نما شبیه دبیرستان البرز و مدرسه ژاندارک است و به احتمال زیاد معمار آن نیکلای مارکف است. نمای دبیرستان آجری همراه با گچ بری است. در هنگام ورود به داخل بنا، سرستون‌های بلند با سرگاو و نگاره فروهر نمایان می‌شود. کاشی‌های رنگی دارای نقش‌های هخامنشی نیز در دوبازوی بنا به چشم می‌خورد.

دانش آموختگان نامدار این دبیرستان

از شاگردان سرشناس این دبیرستان می‌توان از مهرانگیز دولتشاهی، شیرین عبادی، آلنوش طریان و گلی ترقی ، دکتر باوند نام برد.

بررسی شرایط فعلی این بنا

و حالا این دبیرستان که شاید بتوان گفت، نخستین دبیرستان دخترانه در تهران است، شرایط خوبی ندارد. ستون‌های ساختمان که شباهت زیادی با ستون‌های وزارت امور خارجه در محوطه‌ی باغ ملی دارند، در حال تخریب‌اند، سقف کتابخانه‌ی مدرسه که در ساختمانی جدا در انتهای حیاط مدرسه ساخته شده، ریخته و بدون استفاده است.

همچنین این مدرسه که همچنان فعال است، سیستم گرمایشی و سرمایشی مناسبی ندارد و این موضوع، برای دانش‌آموزان مشکلاتی را ایجاد می‌کند.

 

مدیر این مدرسه‌ی تاریخی درباره‌ی وضعیت مدرسه‌ی «انوشیروان دادگر» توضیح داد:

بنای مدرسه شرایط خوبی ندارد، قصد داریم از سازمان میراث فرهنگی و انجمن زرتشتیان دعوت کنیم تا در جلسه‌ای، با بررسی وضعیت مدرسه و برنامه‌ریزی برای سامان‌دهی آن، اقدامات لازم برای نجات مدرسه انجام شود.

مدیر این مدرسه که در طول ۲۲ سال گذشته به‌عنوان دبیر در این مدرسه فعالیت کرده و از آبان سال گذشته، مدیریت این مرکز آموزشی را برعهده گرفته است، همچنین درباره‌ی جای خالی کاشی‌هایی که به‌نظر می‌رسد سال‌ها قبل کنده شده‌اند، گفت: در ۲۲ سال گذشته، هیچ کاشی‌ای بالای سردر مدرسه وجود نداشته، به‌نظر می‌رسد کاشی‌ها پس از پیروزی انقلاب اسلامی، با توجه به مضامینی که داشته‌اند، کنده و از تزیینات مدرسه حذف شده‌اند.

معرفی دبیرستان ها

0 0 رای
Article Rating
اشتراک
اطلاع رسانی به
guest
0 Comments
بازخورد داخلی
مشاهده تمام نظرات